PNV C – Aalst A : 1-3 (21-25 / 19-25 / 25-22 / 23-25)
_________________________________________
“En dat op matchbal ?!”
De situatie blijft kritiek :
- 4 (langdurig) geblesseerden : Arne H., Cedric, Jente, Roeland
- 4 studenten : Arne DK (deeltijds getraind, voltijds gespeeld), Jeroen (deeltijds getraind, deeltijds gespeeld), Joachim (voltijds gestudeerd), Thomas (deeltijds getraind, deeltijds gespeeld)
- blijven over : Brecht, Kristof, Nico, Pieter, Stijn, Quinten
- springen bij : Jeroen en Sander
Geen gemakkelijke opdracht voor een gedreven en ambitieuze coach, hé Kurt ? Maar de situatie is wat ze is : we moeten hierdoor.
Het zag er al meteen niet zo goed uit : 4-8. “Dat ben ik hier niet gewoon”, verbaasde SR 2 zich. Ondanks verwoede pogingen van Kristof (onze passeur moet in deze aanvangsfase de topscorer van de ploeg geweest zijn) bleef de kloof even groot : 12-16. “Ik ben hier technisch werkloos : geen netfouten, geen wissels, geen TO’s”, deed SR 2 zijn beklag. Bij 21-24 sloeg de twijfel toch nog toe bij Aalst : TO. Het was niet nodig : 21-25.
Onze PNV-ers gaven zich niet zomaar gewonnen. Hun enthousiasme was aandoenlijk : Stijn ging zelfs de bal ophalen in het deurgat richting kleedkamers. Hun vechtlust werd beloond met een eerste voorsprong : 4-3. De hoop groeide : de strijd staken was zeker geen optie, maar toch moesten ze weer met een achterstand aan de kant bij 6-8. Ze bleven terugkomen : van 6-8 naar 9-8 door Stijn, van 9-11 naar 12-11 door Kristof. Een eerste foutje van ons scheidsrechtersduo : “netrand” volgens de scheidsrechter, “touché” volgens ons (en volgens de spelers van Aalst tijdens de TO). Luid protest bij Kurt en co. Was dit profetisch ? Ze bleven dapper doorvechten : Thomas met enkele scherpe middenaanvallen, Nico zelf met een hakje, Quinten voor en achter zijn driemeterlijn, Kristof en Stijn op hun hoeken. Het mocht niet baten : 19-25
Meestergoochelaar Kurt haalde zijn trukendoos boven : dezelfde spelers op andere posities. Aalst begreep het niet : “Staan die nu in opstellingsfout ? Zijn die nu doorgeschoven ? Hoeveel posities dan ?” Het bleek een goeie zet : 8-7. Stijn serveerde ons zelfs in één ruk naar de volgende TTO : 16-8. Aces, driekwart aces, halve aces : hij probeerde even alle opties uit. Ook Brecht kreeg eindelijk wat hij al zolang verdiende : een geslaagde redding op een middenaanval van Aalst. Maar plots sputterde de motor om zelfs helemaal stil te vallen : van 17-8 naar 17-13. Kurt bleef oplossingen goochelen : Jeroen en Pieter als jokers voor de service. “Voetfout”, schreeuwden Kurt en zijn spelers netjes in koor : 22-16. “Rustig nu”, commandeerde Brecht. De rust was wel weer zoek : 22-20. Kristof en Stijn kregen het even lastig op de hoeken, maar scoorden dan toch elk weer hun punt van de bevrijding. Dit was nu echt alles of niets : ofwel kregen we nog een kans, ofwel was het over en uit. Stijn gaf ons de kans : 25-22.
Zelfde opstelling dus. Maar… hoe gaan we die midden van Aalst stoppen ? Instructies van Kurt voor Arne aan de opslag : zijn floats brachten de receptie van Aalst in de war en… de midden kon even niet aangespeeld worden. We pakten weer voorsprong : 9-5. Het zat er dus nog altijd in. Maar bij 10-10 mochten we weer herbeginnen. Ze klampen aan : 15-16. Niets verloren dus. Ze laten Aalst ontsnappen : 16-20. Toch verloren dus ? Pieter komt weer in voor de opslag. En onze Piet doet dat goed : 21-21. Opluchting en hoop bij PNV : “We staan erbij !” Twijfel en paniek bij Aalst : “Laat het niet gebeuren !” De spanning is te snijden : 22-22 / 23-23. En dan : 23-24 en TO van Kurt. ONVOORSTELBAAR : een zware touché van Aalst ! SR 1 vraagt raad aan SR 2 : hij heeft het niet gezien. SR 2 haalt de schouders op : hij heeft het ook niet gezien. “GEEF DAN TOCH DUBBEL !!!”, schreeuwt Nico. Geen genade. En dat op matchbal ! Ontgoocheling, frustratie, woede, protest bij Kurt en co. Aalst juicht voorzichtig en zwijgt verder : ze weten het wel…
Dit is echt heel erg jammer, mannen ! Zo vechten in een moeilijke situatie, zo terugvechten vanuit een zware achterstand en dan op deze manier punten zien ontglippen. Dit had echt wel meer en beter verdiend !
