Volley Haasrode Leuven – PNV B : 2-3 (22-25 / 25-23 /25-16 / 23-25 / 9-15)
_______________________________________________________________

“Op zoek naar de schwung van vorige week”

Het zijn zware tijden voor trainers van jonge ploegen : de nieuwjaarsmaand is ook de examenmaand. Ook Kelly moest enkele hiaten zien te vullen. Maar dan… is er MAARTEN ! Jawel. Onze ex-middenman kreeg terug even zijn vertrouwde nummer 10 om de schouders. Alsof hij nooit was weggeweest. Misschien een idee voor een facebookgroep : “Maarten kan het nog !” ?

Een leuk zaaltje : vaste tribunes rondom, een DJ met toepasselijke deuntjes. Maar wel erg leeg : de PNV-aanhang was duidelijk in de meerderheid.

Ben haalde onmiddellijk zijn sterkste wapen boven : een tweedehandsbal in het centrale gat. De thuisploeg was compleet verrast : dit verwacht je niet bij een eerste balcontact. We stonden 0-1 voor ! Het liep echter moeizaam : 8-6. Er verscheen een licht frons bij Ben, bij Jiri, bij Toon, bij Kelly ook… : vorige week liep het zo vlot ?! De opslagmissers stapelden zich op. Aan beide kanten trouwens. Ook zo houd je de stand gelijk natuurlijk. Een tweede TTO bij 15-16. “In het oude systeem stond het nu 1-1 volgens mij”, analyseerde Martine de situatie. Walter was iets directer (zo kennen we hem !) : “Nog even en ik begin te zingen : probeer eens onderhands !” Gelukkig zat Ben af en toe hoog genoeg en duwde hij net hard en net lang genoeg om de bal bij twijfelgevallen boven het net in ons voordeel te doen vallen. Het bleef wroeten. Matthias zette ons uiteindelijk vanop positie zes in pole-position voor setwinst : 21-23. Maarten kwam in en… meteen raak : blok en 21-24 ! Doe hem dat maar na. PNV haalde de set binnen met 22-25.

De DJ ging op zoek naar een toepasselijk muziekje : “All day… All night…” (met nog iets erachter : VHL was duidelijk niet tevreden met de situatie). Was het een tip : dag en nacht trainen op opslag ?

Mathias haalde zowaar 2 opslagen op rij : 1-3. We zijn meer gewoon ! Remember Zuun. 4-8 : dat zag er al een stuk beter uit. “We zijn gelanceerd”, klonk het opgelucht op de tribune. En dan een dom misverstand : “vier”, redeneerden onze PNV-ers (wij ook trouwens). De bal rolde over het net en viel. Ze lieten de val rollen en vallen. PNV stopte met spelen. Alleen… de scheidsrechter had wel niet gefloten. Op zich geen ramp : 5-8. Maar ze waren wel compleet de kluts kwijt. Een mooie rally eindigt nog eens op een dom misverstand. Weer zo’n stom punt. Het staat intussen wel 9-9. De riante voorsprong is weg. Achteraf gezien was dit waarschijnlijk wel het kantelmoment van de wedstrijd : blijkbaar konden ze dit niet van zich afzetten. Het was aanklampen nu : 15-16. Maarten in voor Ben. En… Maarten doet het weer : hij blokt vakkundig zijn tegenstander af. VHL wint uiteindelijk deze set met het kleinste verschil : 25-23.

De DJ zag het nu ook beter zitten : “We zingen hoempahoempahoempa…” Misschien kunnen Niels en Jeroen DW eens enkele tips geven ?

Belangrijke en gevaarlijke derde set dus. Weer zijn beide ploegen aan mekaar gewaagd : 8-6. Maar beetje bij beetje, punt voor punt groeit de voorsprong van VHL : 10-7 / 12-8. Wat nu ? 14-8 en TO van Kelly. 16-11 en TTO. De thuisploeg gaat gewoon door : 20-12. “Een paar lappen om hun oren”, zo zou Martine het aanpakken. “Een schop onder hun…”, vertaalde Walter. Bij 23-15 verscheen Jiri aan de opslag. Heel stilletjes hoopten we op “een Mathiasmoment”. Je weet maar nooit. Zoiets doe je natuurlijk niet elke week. (Gelukkig voor Annick en voor haar voorraad pilletjes !) Verder dan 25-16 geraakten we niet. Een vreselijke derde set dus.

De DJ leek medelijden te hebben : hij koos voor “een begrafenismuziekje”. Toepasselijk voor onze prestatie in die derde set.

De wil om zich te herpakken was er. Nu maar hopen dat ze dat ook zouden kunnen. Zoiets kruipt maar al te vaak tussen de oortjes ! “ Van 3-2 naar 3-3. “Mooi… Mooi… Mooi, man !”, klinkt het door de luidsprekers. De DJ heeft zich duidelijk vergist. Of is hij echt zo onder de indruk van ONS punt ? Alvast bedankt voor de appreciatie ! We zongen vrolijk mee op de tribune. Toon W. zorgt voor de eerste TTO-stand : 7-8. De DJ heeft niet meteen een nummertje klaar. Wij wel : “Mooi… Mooi… Mooi, man !”  En plots gaan ze stevig door : 8-12. De “Walter-kreet” dan maar : “Wadde… Wadde… Wadde…” Toon W. kijkt even verbaasd op : dat kende hij nog niet. “Dat was wel met mijn laatste stemmetje”, piepte Walter. Nog even volhouden ! Weer enkele opslagmissers. “Gemiste opslagen ? Dan winnen wij zeker ! Met voorsprong zelfs !” Ze maken het wel goed in de aanval en in blok. Ons Toonduo zet nog even een duoblok : 12-16. Weer geen bijpassend liedje. “De muziek is op”. Bij ons niet. Onze voorkeur gaat nog altijd uit naar : “Mooi… Mooi… Mooi, man !” De DJ van dienst zal zich zijn foutje wel beklaagd hebben. VHL komt terug met stevige opslagen : 15-17. Kelly waagt het erop : TO. Met succes : de volgende opslag belandt in het net. Telefoon voor Annemie. De tribune belt mee : “Dag Willy !” ; “’t Is nog niet gedaan, Willy !” “Het is wel Willy niet”, vertrouwt Annemie ons toe. Dat kunnen wij niet weten, natuurlijk. Ondertussen geven de bordjes 17-22 aan. We halen opgelucht adem. Niet voor lang : 21-22 en TO van Kelly  / 22-22 / 23-23. “Hoe gaat het, Annick ?” Dan durven ze daar nog mee lachen ook ! “Houd mijn hartje in waarde aub !” Hans O. zet ons op weg : 23-24. VHL wil wisselen. “Dat is wel ruim laat : er is al gefloten voor de opslag !” De SR geeft Martine gelijk : geen wissel meer. Het levert ons de set op : 23-25

De opluchting is zo groot dat het muziekje ons compleet ontsnapt. VHL komt wafels verkopen op de PNV-tribune. Ze hadden ook geen andere keuze : op hun tribune zat geen volk ! “Wat als die wedstrijd nu gedaan was geweest ?”, vraag Walter zich af. Altijd even logisch en even nuchter (?)

Seppe vindt even zijn opslag terug : we gaan onmiddellijk naar 0-5. “In een belle moet zo’n voorsprong volstaan !” Toch maar voorzichtig blijven ! Wisselen van kant bij 2-8. “Allez, ze hebben eindelijk hun ritme gevonden !” Plots kan iedereen weer scoren en blokken. Oef ! Toon DL krijgt de eer om de match af te sluiten : 9-15.

De schwung van vorige week was ver te zoeken, maar ook zwoegend en wroetend zijn er punten te pakken !