EEVOC – PNV C : 3-0 ( 25-20 / 25-17 / 25-14)
______________________________________
“Always look on the bright side of life !”
Een zware nederlaag met zware cijfers en toch reden om tevreden en trots te zijn, gezien de omstandigheden : hier was een noodploeg aan het werk die zeer veel inzet en motivatie heeft getoond. Het lijstje met geblesseerde spelers wordt er niet korter op en ook een aantal studenten haakte af.
“Always look on te bright side of life”. Een interessant motto, maar niet altijd even eenvoudig in de praktijk. Toch maar proberen.
Kurt : “Acht spelers. Geen forfait dus.” (Arne DK als passeur, Kristof en Stijn als hoekspelers, Nico en Pieter en Thomas als middenspelers, Quinten als opposite en Brecht als libero)
Kristof : “Het zal lastig zijn, maar we moeten gewoon die maand januari zien door te komen.”
Arne DK : “Dit kan eigenlijk nog een leuk wedstrijdje worden, hoor !
PNV D nam de reservewedstrijd al van ons over. Waarvoor dank aan Jeroen, Jasper, Sander en Maarten ! Zij mochten/moesten meteen ondervinden dat het er een stuk sneller en harder aan toeging, maar hielden dapper vol : het werd een goede leerschool !
PNV C wist ook al snel dat het onbegonnen werk was. TO van Kurt bij 5-0. Een eerste punt bij 8-1. “Voetfout !’, was Sarah de scheidsrechter voor bij 8-3 : elk punt telt ! Een ace van Quinten : 12-8. En dan Stijn aan de opslag : van 13-9 naar 13-14. Zelfs een TO van Eevoc kon hem niet van de wijs brengen. De thuisploeg nam de leiding weer over, maar tot zijn eigen verbazing blokte Arne DK de boomlange middenman in zijn eentje af. Hij was duidelijk blij verrast. De midden van Eevoc was niet te stoppen, maar PNV bleef aanklampen. Stijn nam nog even de bal in de vlucht mee en stuurde hem recht het gat in. Een knap punt, vonden wij. Teveel gestuurd, vond de SR. We kregen het punt dus niet. Het werd uiteindelijk 25-20. “The bright side ?” Van 8-1 naar 13-14 : wie doet het ze na ?!
Een betere start in de tweede set : Eevoc kreeg een mooi staaltje karakter en inzet in verdediging te zien. We kwamen zelfs aan de leiding : 3-4. Gejuich van Sarah bij een fout van Eevoc : “Ze zien me hier toch niet.” Zij had het zichzelf en Prutsken een beetje comfortabel gemaakt op de tribune. We kunnen haar begrijpen : ze had er intussen bijna 12 uren volleybal en sporthal op zitten. Plots ging het snel : 15-9 en TO van Kurt. Blijkbaar wou hij niet wachten op de TTO. Eevoc sprokkelde punten die jullie eigenlijk hadden verdiend voor jullie inzet. De thuisploeg had ook even het geluk aan zijn kant : de bal kronkelde zich door het buizengestel aan het plafond zonder ook maar één keer dat plafond te raken. Thuisvoordeel waarschijnlijk. “Is die bal nu echt nergens uit het gezichtsveld verdwenen ?”, vroeg Sarah zich hoopvol af. Niet dus : 16-9. Stijn scoorde voluit : straat, dia, vanop positie zes ; hard, geplaatst. Kristof ging vol door op de andere hoek : niet simpel waarschijnlijk op deze ongewone positie. Ook onze Q bracht een flink aantal punten aan. Het mocht niet baten : 25-17. “The bright side ?” Het karakter en de inzet die jullie toonden.
Een kopie van de eerste set : TO van Kurt bij 6-0 ; een eerste puntje bij 8-1. “Ikke nie. Ikke nie”, probeerde Kristof duidelijk te maken. Arne had het gehoord en koos voor Stijn. “In de eerste set zijn we ook teruggekomen”, probeerde Nico er de moed in te houden en hij gaf meteen het goede voorbeeld met een stevig blok. Onze midden had het moeilijk tegen “die vier meter”. Een ongewone bal van Quinten : wij zagen hem pal op de lijn, de SR zag hem buiten. Bij 24-14 kreeg Stijn zijn opslagbeurt. “Komaan, Witte !” “Je kan het !” “Doe het voor ons !” Ine en Sarah hadden er duidelijk vertrouwen in. De midden van Eevoc maakte het matchpunt. “The bright side ?” Zelf in deze hopeloze situatie bleven jullie mekaar steunen en oppeppen : geen enkel verwijtend of zeurend woord.
Leuk is anders natuurlijk. En het ziet er voor de volgende weken niet echt beter uit. Maar “Always look on te brigth side of life !” : ook in de heenronde hebben we onze start gemist en dat hebben jullie achteraf toch maar mooi rechtgezet ! Doorbijten dus ! Jullie komen er wel uit !
